Öğretmenlerin program geliştirebileceğini temel alır. Problemi tanıma,gelişme ve değerlendirme olmak üzere 3 aşamadan oluşur.

Rasyonel Planlama Modeli

Taba-Tyler modeline dayanılarak geliştirilmiştir. (Genel Amaçlar-  Amaçlar – Öğrenme Durumları – Değerlendirme)

Süreç Yaklaşımı Modeli

Öğretmenlerin ders planı yapmalarından esinlenerek geliştirilmiştir. (İçerik/Bağlam – Öğrenme Durumları-Genel Amaçlar – Değerlendirme)

Yenilikçi Durumsal Model

Okul ve çevresi temel alınarak program geliştirilmiştir. (Durum Çözümlemesi – Amaçlar – Programı Desenleme/Programı Uygulama – Değerlendirme)

Weinstein ve Fantini Modeli

Bu model daha çok duyuşsal ağırlıklıdır.

Modelde içerik yaşam tecrübeleri, aitlik duygusu, öğrencinin kimliği, sosyal bağları, duyuşsal yaklaşıma göre belirlenir.

Rogers Modeli

Rogers’ın modeline ise kişilerarası model denmektedir. İnsan yaşantıları, yenilik ve değişmeye açık, esnek programdır. Duyuşsal ağırlıklı, insanlar arası iletişime dayanan yaklaşımdır. Özgürce bir yaklaşım söz konusudur.

Goodlad Modeli

Goddlad Modeli’nde ilk aşamayı kültürel değerlerin analizi oluşturur. Bu analizden hedeflerin tespiti yapılır. Ardından hedeflerle ilgili davranışsal özellikler tespit edilir. Bu özelliklerin oluşumu için öğrenme fırsatları verilir. Program geliştiriciler, eğitimsel hedefler ve daha çok özel eğitim hedefleri adını alan öğrenme fırsatlarından sonuç çıkarırlar. Özel eğitim hedeflerinin davranışsal tespitinden sonra da, örgütlenme merkezleri oluşturulur. Bu, öğrenciler için özel öğrenme fırsatları oluşturmak şeklinde tanımlanmaktadır.

Saylor, Alexander ve Lewis Modeli

Bu model geribildirim sistemlerine dayanmaktadır. Programın hedeflerini bir birim, içeriği farklı bir birim, uygulama ve değerlendirmeyi de farklı bir birim hazırlamaktadır. Programın tüm unsurları ayrı ayrı değerlendirilmekte ve elde edilen bilgiler birimlere geri bildirim yoluyla aktarılmaktadır.